Kategoria: Atrakcje Turystyczne

Dom pokahalny we Włodawie to trzeci, obok Wielkiej Synagogi i Małej Synagogi, element wyjątkowego zespołu synagogalnego miasta. Obecny budynek został wzniesiony w 1928 roku i był siedzibą władz włodawskiej gminy żydowskiej – kahału. Pełnił przede wszystkim funkcje administracyjne i organizacyjne, ale był również ważnym miejscem życia społecznego miejscowej społeczności żydowskiej.

Mała Synagoga we Włodawie, nazywana również bet ha-midraszem, czyli domem modlitwy i nauki, została wzniesiona pod koniec XVIII wieku. Przez lata była ważnym centrum życia religijnego i intelektualnego miejscowej społeczności żydowskiej – odbywały się tu codzienne modlitwy, a także studiowanie Tory, Talmudu i innych tekstów religijnych. W przeciwieństwie do monumentalnej

Jednym z najbardziej imponujących i niezwykle cennych zabytków Włodawy jest Wielka Synagoga, wzniesiona w latach 1764–1774 z inicjatywy miejscowej społeczności żydowskiej, przy wsparciu możnego rodu Czartoryskich. Ta monumentalna świątynia jest znakomitym przykładem późnobarokowej architektury synagogalnej i należy do najcenniejszych zachowanych obiektów tego typu w Polsce. Projekt budowli najczęściej przypisuje się

Mural „Włodawa. 9 Pułk Artylerii Ciężkiej” to wyjątkowe patriotyczne malowidło, które przypomina o żołnierzach jednostki silnie związanej z historią Włodawy. Został odsłonięty 15 września 2023 roku, podczas Festiwalu Trzech Kultur, w 90. rocznicę przeniesienia całego pułku do Włodawy. Mural nawiązuje do okresu międzywojennego i przypomina czasy, gdy mundur żołnierza 9.

Pomnik Rzeczypospolitej Włodawskiej we Włodawie upamiętnia wyjątkowy epizod z historii kampanii wrześniowej 1939 roku, określany mianem Rzeczypospolitej Włodawskiej. Nazwa ta odnosi się do obszaru kontrolowanego przez oddziały dowodzone przez generała Franciszka Kleeberga, gdzie mimo postępującej okupacji udało się na krótko odtworzyć polską administrację cywilną. Dzięki temu Włodawa i jej okolice

Rynek we Włodawie stanowi historyczne i symboliczne centrum miasta oraz jeden z najcenniejszych elementów jego zabytkowego układu urbanistycznego. Zachował barokowy plan przestrzenny ukształtowany pod koniec XVIII wieku, który do dziś wyróżnia się czytelnym i harmonijnym rozplanowaniem. Plac ma formę regularnego czworoboku, od którego promieniście odchodzą główne ulice, tworząc charakterystyczny układ

Cmentarz prawosławny w Lubieniu położony jest w lesie, na obrzeżach wsi, z dala od głównej zabudowy. Najprawdopodobniej został założony w XIX wieku i dziś pełni przede wszystkim rolę zabytkowej nekropolii, będącej cennym świadectwem historii regionu. Do naszych czasów zachowało się zaledwie kilka śladów dawnego cmentarza. W źródłach wspomina się jedynie

Cmentarz oraz cerkiew św. Olgi w Kaplonosach–Samułach, położone na historycznym pograniczu Polesia i Chełmszczyzny, należą do tych zakątków, gdzie krajobraz, tradycja i religia od wieków przenikają się w sposób niemal nierozerwalny. Choć dziś jest to niewielka, spokojna nekropolia, jej znaczenie znacznie wykracza poza rozmiary samego obiektu. Centralnym punktem cmentarza jest

Na skraju wsi Hola znajduje się jeszcze jedno miejsce warte uwagi – dawny cmentarz staroobrzędowców. Nekropolia jest pamiątką po społeczności wywodzącej się z rosyjskiego prawosławia, która w XVII wieku odrzuciła reformy patriarchy Nikona. Przez kolejne stulecia staroobrzędowcy tworzyli odrębne wspólnoty, pielęgnując własne tradycje religijne, obrzędy i sposób życia, często osiedlając

W Holi czeka jeszcze jedna atrakcja, którą warto odwiedzić – kameralny skansen wsi poleskiej, dostępny dla zwiedzających całkowicie bezpłatnie. Powstał w 1985 roku z inicjatywy Towarzystwa Miłośników Skansenu Kultury Materialnej Chełmszczyzny i Podlasia w Holi. To niezwykłe miejsce pozwala przenieść się w czasie i zobaczyć, jak wyglądało życie mieszkańców pogranicza